Ps. 136:1-26
1. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
2. Wysławiajcie Boga nad bogami! Albowiem na wieki trwa łaska jego!
3. Wysławiajcie Pana nad pany, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
4. Tego, który sam czyni wielkie cuda, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
5. Tego, który mądrze niebiosa uczynił, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
6. Tego, który rozpostarł ziemię na wodach, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
7. Tego, który uczynił wielkie światła, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
8. Słońce, aby panowało we dnie, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
9. Księżyc i gwiazdy, aby panowały w nocy, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
10. Tego, który pobił Egipt w pierworodnych jego, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
11. Wyprowadził Izraela spośród nich, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
12. Mocną ręką i podniesionym ramieniem, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
13. On rozdzielił Morze Czerwone na części, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
14. I przeprowadził Izraela środkiem jego, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
15. Wrzucił faraona i wojsko jego w Morze Czerwone, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
16. Prowadził lud swój przez pustynię, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
17. Pobił królów wielkich, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
18. Zabił potężnych królów, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
19. Sychona, króla Amorejczyków, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
20. I Oga, króla Baszanu, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
21. Dał im ziemię w dziedzictwo, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
22. W dziedzictwo Izraelowi, słudze swemu, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
23. W poniżeniu naszym pamiętał o nas, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
24. Wybawił nas od nieprzyjaciół naszych, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
25. Daje pokarm wszelkiemu ciału, Albowiem na wieki trwa łaska jego!
26. Wysławiajcie Boga niebios, Albowiem na wieki trwa łaska jego!

2 Kor. 9:1-15
1. Zbyteczną zaś jest rzeczą, bym do was pisał o dziele miłosierdzia dla świętych.
2. Znam bowiem ochotną wolę waszą, z powodu której chlubię się wami przed Macedończykami, mówiąc, że Achaja już od zeszłego roku jest gotowa; i gorliwość wasza zachęciła wielu z nich.
3. Posłałem tedy braci, aby nasze chlubienie się wami w tej sprawie nie okazało się nieuzasadnione i abyście byli przygotowani, jak mówiłem, że jesteście,
4. Byśmy, w razie gdyby razem ze mną przyszli Macedończycy i zastali was nie przygotowanymi, nie byli zawstydzeni, my, nie mówiąc już o was, z powodu tej ufności.
5. Dlatego uznałem za rzecz konieczną, żeby wezwać braci, by przed nami poszli do was i zawczasu przygotowali poprzednio zapowiedziany dar, tak aby on był wyrazem hojności, a nie skąpstwa.
6. A powiadam: Kto sieje skąpo, skąpo też żąć będzie, a kto sieje obficie, obficie też żąć będzie.
7. Każdy, tak jak sobie postanowił w sercu, nie z żalem albo z przymusu; gdyż ochotnego dawcę Bóg miłuje.
8. A władny jest Bóg udzielić wam obficie wszelkiej łaski, abyście, mając zawsze wszystkiego pod dostatkiem, mogli hojnie łożyć na wszelką dobrą sprawę,
9. Jak napisano: Szczodrze rozdaje, udziela ubogim, Sprawiedliwość jego trwa na wieki.
10. A ten, który daje ziarno siewcy i chleb na pokarm, da i pomnoży zasiew wasz, i przysporzy owoców sprawiedliwości waszej;
11. A tak ubogaceni we wszystko będziecie mogli okazywać wszelką szczodrobliwość, która za naszym przyczynieniem pobudza do dziękczynienia Bogu.
12. Bo sprawowanie tej służby nie tylko wypełnia braki u świętych, lecz wydaje też obfity plon w licznych dziękczynieniach, składanych Bogu.
13. Doznawszy dobrodziejstwa tej służby, chwalić będą Boga za to, że podporządkowujecie się wyznawanej przez siebie ewangelii Chrystusowej i za szczerą wspólnotę z nimi i ze wszystkimi;
14. A modląc się za was, tęsknić będą za wami z powodu nader obfitej łaski Bożej, która spływa na was.
15. Bogu niech będą dzięki za niewysłowiony dar jego.

1 Kron. 8:1-40
1. Beniamin zrodził jako pierworodnego Belę, jako drugiego Aszbela, trzeciego Achracha,
2. Czwartego Nochę, piątego Rafę.
3. Synami Beli byli: Addar, Gera, Abihud,
4. Abiszua, Naaman, Achoach,
5. Gera, Szefufan i Churam.
6. A oto synowie Ehuda - byli zaś oni naczelnikami ojcowskich rodów wśród mieszkańców Geby, a zostali uprowadzeni do niewoli do Manachat
7. Naaman, Achiasz i Gera. Ten uprowadził ich do niewoli. Zrodził on Uzzę i Achichuda.
8. Szacharaima zaś zrodził na Polu Moabskim, odprawiwszy swoje żony Chuszim i Baarę,
9. Zrodził ze swojej żony Chodeszy Jobaba, Sibiasza, Meszę i Malkama,
10. Jeusa, Sakiasza i Mirmę. To są jego synowie, naczelnicy rodów.
11. Ze swojej żony Chuszim zrodził Abituba i Elpaala.
12. Synami Elpaala byli: Eber, Miszeam i Szemed. Ten założył Ono i Lod z jego miasteczkami;
13. Dalej Beria i Szama; byli oni naczelnikami rodów u mieszkańców Ajjalon, którzy wypędzili mieszkańców Gat;
14. Achio zaś, Szaszak, Jeremot,
15. Zebadiasz, Arad, Eder,
16. Michael, Jiszpa i Jocha byli synami Berii,
17. A Zebadiasz, Meszullam, Chizki, Cheber,
18. Jiszmeraj, Jizlia i Jobab byli synami Elpaala.
19. Jakim, Zikri, Zabdi,
20. Elioenaj, Silletaj, Eliel,
21. Adajasz, Berajasz i Szimrat byli synami Szimejego.
22. Jiszpan, Eber, Eliel,
23. Abdon, Zikri, Chanan,
24. Chananiasz, Elam, Antotiasz,
25. Jifdejasz i Peniel byli synami Szaszaka.
26. Szamszeraj, Szechariasz, Ataliasz,
27. Jaareszjasz, Eliasz i Zikri byli synami Jerochama.
28. Ci byli naczelnikami rodów, głowami swoich rodzin; mieszkali oni w Jeruzalemie.
29. W Gibeonie mieszkał Jeiel, ojciec Gibeona, a jego żona miała na imię Maaka.
30. Jego pierworodnym synem był Abdon, następnymi zaś Sur, Kisz, Baal, Ner, Nadab,
31. Gedor, Achio, Zeker i Miklot.
32. Miklot zrodził Szimeę. Także oni mieszkali naprzeciw swoich współplemieńców w Jeruzalemie wraz ze swoimi współplemieńcami.
33. Ner zrodził Kisza, Kisz zaś Saula, a Saul zrodził Jonatana, Malkiszuę, Abinadaba i Eszbaala.
34. Synem Jonatana był Meribbaal, Meribbaal zaś zrodził Michę.
35. Synami Michy byli Piton, Melek, Taarea i Achaz.
36. Achaz zrodził Jehoaddę, Jehoadda zrodził Alemeta, Azmaweta i Zimriego, Zimri zaś zrodził Mosę.
37. Mosa zrodził Bineę, jego synem był Rafa, jego synem Elasa, a jego synem Asel.
38. Asel miał sześciu synów, którzy mieli imiona: Azrikam, Bokru, Ismael, Szeariasz, Obadiasz i Chanan. Wszyscy oni byli synami Asela.
39. Synami jego brata Eszeka byli: pierworodny Ulam, drugi Jeusz, a trzeci Elipelet.
40. Synowie Ulama to rycerze waleczni, łucznicy. Mieli oni wielu synów i wnuków, mianowicie stu pięćdziesięciu. Wszystko to byli Beniaminici.

1 Kron. 9:1-44
1. A tak wszyscy Izraelici byli wciągnięci do rodowodów, te zaś wpisane były do księgi królów izraelskich. A Judejczycy zostali uprowadzeni do niewoli do Babilonu z powodu swojej niewierności.
2. Pierwszymi mieszkańcami, którzy osiedli w dziedzicznych swoich włościach w swoich miastach, byli zwyczajni Izraelici, kapłani, Lewici i służba świątynna.
3. W Jeruzalemie mieszkali z Judejczyków, Beniaminitów, Efraimitów i Manassesytów następujący:
4. Uttaj, syn Ammihuda, syna Omriego, syna Imriego, syna Baniego, jednego z synów Peresa, syna Judy.
5. Spośród Szilonitów pierworodny Asajasz i jego synowie.
6. Spośród Zerachitów Jeuel i sześciuset dziewięćdziesięciu ich braci.
7. Spośród Beniaminitów Sallu, syn Meszullama, syna Hodawiasza, syna Hassenuy,
8. Jibnejasz, syn Jerochama, Ela, syn Uzzjego, syna Mikriego, Meszullam, syn Szefatiasza, syna Reguela, syna Jibniasza.
9. Ich braci według ich rodowodów było dziewięciuset pięćdziesięciu sześciu; wszystko to byli mężowie, naczelnicy w ojcowskich swoich rodach.
10. Z kapłanów: Jedajasz, Jehojarib, Jachin,
11. Azariasz, syn Chilkiasza, syna Meszullama, syna Sadoka, syna Merajota, syna Achituba, zwierzchnik świątyni Bożej,
12. Adajasz, syn Jerochama, syna Paszchura, syna Malkiasza, i Maasaj, syn Adiela, syna Jachzery, syna Meszullama, syna Meszillemita, syna Immera.
13. Ich braci, naczelników w swoich ojcowskich rodach: było tysiąc siedmiuset sześćdziesięciu, niezwykle dzielnych w sprawowaniu służby w świątyni Bożej.
14. Z Lewitów: Szemajasz, syn Chaszszuba, syna Azrikama, syna Chaszabiasza z potomków Merariego.
15. Bakbakar, Cheresz, Galal, Mattaniasz, syn Michy, syna Zikriego, syna Asafa,
16. Obadiasz, syn Szemajasza, syna Galala, syna Jedutuna, i Berechiasz, syn Asy, syna Elkany, mieszkający w zagrodach Netofatyjczyków.
17. Odźwiernymi byli: Szallum, Akkub, Talmon, Achiman i ich bracia, a ich naczelnikiem był Szallum,
18. I dotąd jeszcze jest w bramie królewskiej od strony wschodniej. Ci byli odźwiernymi w pocztach Lewitów.
19. Szallum, syn Korego, syna Ebiasafa, syna Koracha, i jego bracia z rodu Korachitów sprawowali służbę stróżów progów Namiotu, jak niegdyś ich ojcowie byli postawieni nad obozem Pana jako stróże wejścia doń.
20. Dawniej księciem nad nimi był Pinechas, syn Eleazara - Pan niech będzie z nim! -
21. Odźwiernym u wejścia do Namiotu Zgromadzenia był Zachariasz, syn Meszelemiasza.
22. Wszystkich przeznaczonych na odźwiernych w bramach było dwustu dwunastu. Do rodowodów byli wprawdzie wciągnięci w swoich zagrodach, lecz ustanowił ich na tym stanowisku Dawid i jasnowidz Samuel,
23. Aby oni i ich synowie stróżowali przy bramach świątyni Pana, to jest Namiotu Zgromadzenia;
24. Odźwierni byli z czterech stron: ze wschodu, z zachodu, z północy i z południa.
25. Ich bracia zaś przebywający w swoich zagrodach mieli przychodzić w oznaczonym czasie na okresy siedmiodniowe, aby z nimi pełnić służbę,
26. Gdyż ci czterej główni odźwierni, którzy byli Lewitami, byli stale na stanowisku, jako postawieni nad komorami i skarbcami świątyni Bożej.
27. Nawet w nocy przebywali wokół świątyni, gdyż im zlecono stróżowanie, oni też mieli otwierać bramy co poranek.
28. Niektórym z nich zlecono opiekę nad przyborami do służby Bożej; w określonej ilości mieli je wynosić i wnosić.
29. Niektórzy z nich byli ustanowieni nad przyborami i nad wszystkimi naczyniami świętymi, i nad mąką, i winem, i oliwą, i kadzidłem, i wonnościami.
30. Niektórzy z synów kapłańskich przygotowywali mieszanki z wonności.
31. Mattitiasz, z grona Lewitów, pierworodny Szalluma Korachity, miał nadzór nad sporządzaniem ciast ofiarnych.
32. Spośród Kehatytów, ich braci, mieli niektórzy polecenie układać w sabat chleby pokładne.
33. A to byli śpiewacy, naczelnicy rodów lewickich, pomieszczeni w komorach przyświątynnych, wolni od innych zajęć, gdyż dniem i nocą byli na stanowiskach...
34. A to byli naczelnicy rodów lewickich według głównych swoich rodzin i ci mieszkali w Jeruzalemie...
35. W Gibeonie mieszkał Jeiel, ojciec Gibeona, a żona jego miała na imię Maaka.
36. Jego pierworodnym synem był Abdon, następnymi zaś Sur, Kisz, Baal, Ner, Nadab,
37. Gedor, Achio, Zachariasz i Miklot.
38. Miklot zrodził Szimeę; także oni mieszkali naprzeciw swoich współplemieńców w Jeruzalemie, wraz ze swoimi współplemieńcami.
39. Ner zrodził Kisza, Kisz zaś Saula, a Saul zrodził Jehonatana, Malkissuę, Abinadaba i Eszbaala.
40. Synem Jehonatana był Meribbaal, Meribbaal zaś zrodził Michę.
41. Synami Michy byli: Piton, Melek, Tachrea i Achaz.
42. Achaz zrodził Jaarę, a Jaara Alemeta, Azmaweta i Zimriego, Zimri zaś zrodził Mosę.
43. Mosa zrodził Bineę. Jego synem był Refajasz, ten zrodził Elasę, a ten Asela.
44. Asel miał sześciu synów, którzy nazywali się: Azrikam, Bokru, Ismael, Szeariasz, Obadiasz i Chanan. Wszyscy oni byli synami Asela.

1 Kron. 10:1-14
1. Gdy Filistyńczycy prowadzili wojnę z Izraelem, pierzchnęli mężowie izraelscy przed Filistyńczykami i wielu z nich padło trupem na pogórzu Gilboa.
2. A gdy Filistyńczycy dopędzili Saula i jego synów i położyli trupem Jonatana, Abinadaba i Malkissuę, synów Saula,
3. Walka rozgorzała wokół Saula, i natknęli się na niego łucznicy, i został ugodzony przez łuczników.
4. Wtedy rzekł Saul do swojego giermka: Dobądź swego miecza i przebij mnie nim, aby nie przyszli ci nieobrzezańcy i nie natrząsali się ze mnie. Lecz giermek nie chciał tego uczynić, bał się bowiem bardzo. Wziął więc sam Saul miecz i rzucił się nań.
5. A gdy giermek zobaczył, że Saul zginął, rzucił się także na miecz i zginął.
6. Tak zginął Saul wraz z trzema swoimi synami, cały jego dom pospołu zginął.
7. Gdy zaś wszyscy mężowie izraelscy, którzy mieszkali w dolinie, ujrzeli, że Saul i jego synowie pierzchnęli i poginęli, opuścili swoje miasta i pouciekali. Wtedy przyszli Filistyńczycy i zamieszkali w nich.
8. A gdy nazajutrz Filistyńczycy przyszli, aby obdzierać pobitych i znaleźli Saula i jego synów, poległych na pogórzu Gilboa,
9. Obdarli go, wzięli jego głowę i jego zbroję i obnosili wokoło po ziemi filistyńskiej, zwiastując radosną wieść swoim bałwanom i ludowi.
10. Jego zbroję złożyli w świątyni swoich bożków, czaszkę zaś jego umieścili w świątyni Dagona.
11. A gdy wszyscy ludzie z Jabesz Gileadzkiego dowiedzieli się o tym wszystkim, co Filistyńczycy zrobili z Saulem,
12. Zerwali się wszyscy dzielni mężowie, zabrali zwłoki Saula i zwłoki jego synów, sprowadzili je do Jabesz i pogrzebali ich kości pod dębem w Jabesz, i pościli przez siedem dni.
13. Tak zginął Saul z powodu swojej niewierności, jakiej dopuścił się wobec Pana, wbrew słowu Pana, którego nie przestrzegał; zapytywał również o wyrocznię wieszczkę,
14. A nie pytał o wyrocznię Pana; On więc pozbawił go życia, władzę królewską zaś przeniósł na Dawida, syna Isajego.